Moezel trip

Dag 1, Vrijdag 10 september 2010: Vlijmen – Andernach. Gereden: 270 km.
We hebben maar 9 dagen vakantie en we willen niet te ver van huis zijn i.v.m. de (ver)huisperikelen van onze zoon, die anti-kraak woont en van de organisatie te horen heeft gekregen dat hij binnen 2 weken dat pand dient te verlaten. We hebben nog overwogen om er een Nederland-vakantie van te maken, maar zoon vond dat niet nodig en mocht hij onverhoopt hulp nodig hebben, zijn wij op het verste punt van dit tripje slechts 300 km van huis verwijderd, dus we zijn zó thuis als zich iets dringends voor doet. 
Dus het wordt dit keer relaxed een beetje langs de Moezel tuffen. En waar begin je dan? Wij beginnen bij Andernach, eh…. da’s aan de Rijn… 
Hadden we niet op dagen hoeven te letten, waren we bij Koblenz begonnen en bij Trier geëindigd. Maar onze vakantiedagen zijn beperkt en dus steken we in bij Cochem en gaan tot Klüsserath. Dat is althans de planning.

Onze dag begint met een bezoekje aan van Slingerland, dat ligt op de route, want we hebben gemerkt dat de huishoud-accu langzaam leeg loopt, zonder dat we iets verbruiken (thuis getest). Doorgemeten daar, waarschijnlijk een cel kapot en de accu werd gratis ter plekke vervangen. Tevens werd onze bandenspanning gecontroleerd, advies was om de spanning op 5 te houden als de Crazy Horse niet tot het uiterste beladen is.

Onderweg naar deze camperplaats, waar we wat hoger reden, bleek mijn hoogtevrees-therapie vruchten af te werpen: voor het éérst in bijna 50 jaar tijd, kon ik de diepte in kijken en genieten van het uitzicht onder ons. Pré therapie zag ik daar niks van, ik ben in Frankrijk over het viaduct van Milau gereden met mijn ogen dicht (eh… ik reed niet zelf, anders had dat hoogst waarschijnlijk een dramatische afloop gehad) , ik zat te flippen op de Franse D-wegen zonder vangrail – waar we heel hoog zaten op hele smalle wegen - ik heb de weg naar de Grand St. Bernard tunnel van Zwitserland naar Italië niet eens voorin durven zitten… 
En nu kan ik daar wel naar kijken zonder misselijk of bang te worden. Nou zitten we hier natuurlijk lang niet zo hoog, maar het schept wel hoop voor de toekomst. Goh, en dat in slechts 2 sessies bij een therapeut… In therapie gaan vond ik trouwens best wel leuk: je mag per sessie anderhalf uur alleen maar over jezelf lullen en de therapeut moet verplicht luisteren, he 

Rond 15.30 aangekomen op: Wohnmobilstellplatz Andernach - Uferstrasse GPS: N 50.44172 E 7.740875 
70 plaatsen, wij hadden één van de laatste plekjes daar. Mooie, ruime plaatsen hier. Overnachting kost 5 euro, het geld wordt bij je camper opgehaald. Je kan hier aan de stroom hangen (veel Camperaars noemen dat “aan de paal hangen”) en dat hebben we gedaan, omdat de nieuwe accu er baat bij heeft lekker helemaal doorgeladen te worden. Stroom kost 0,50/kwh.


Wil en ik hebben gezellig op een bankje langs de Rijn gezeten - bootjes kijken – tot het begon te regenen. We hebben het oorlogsmonument hier ook bezocht, die monumenten blijven mij boeien. Ik denk vanwege de verhalen van mijn vader over WO II, dat hij ondergedoken heeft gezeten en hoe het verzet hem en zijn ouders geholpen heeft met voedselbonnen en zo (mijn vader werd geacht in Hamburg te zitten voor dwangarbeid). Vele verzetsmensen hebben dergelijke hulp met de dood moeten bekopen.

Ik ben voor het eerst teleurgesteld in de betrouwbaarheid van weer.nl. Alle vorige vakanties kon ik precies plannen waar het mooie weer was. Dit keer gaf weer.nl aan, dat het hier in Andernach vandaag 22 graden en half bewolkt en droog zou zijn. Maar het begon dus te regenen en geen opklaring in zicht, dus we hebben hier disc 5 van het laatste seizoen van 24 maar zitten kijken. Is ook wel eens knus, vroeg binnen in je campertje zitten natuurlijk, maar wij zijn het liefst zo lang mogelijk buiten, als het kan.

Verder heb ik mijn dag niet. Ik ben van nature al een beetje een kluns, maar vandaag was wel erger dan gemiddeld, hoor. 

Zitten we ergens onderweg bij de Burger King: Wil heeft een absurd grote XXL burger of hoe dat ding ook heten mag en ik een bescheiden “Whopper”. Hij werkt die hele hap zonder knoeien naar binnen, bij mij komt er aan de onderkant van het broodje van alles uitdruipen: ketchup, blaadjes sla, een paar rauwe uienringen… 3 servetjes nodig gehad. Wil had ook 2 koffie gekocht, die wilden we op het terrasje opdrinken. Ik doe de deksel op de koffie-beker, Wil vraagt waarom, ik zeg nog: “Dan kan ik niks knoeien als ik naar buiten loop.” Dus wij naar buiten, wil ik die deksel eraf halen, knijp ik te hard in die beker en heel het tafeltje en ook mijn laarzen onder de koffie, he… 
Hier op de camperplaats aangekomen laat ik mijn mobieltje uit mijn handen lazeren, nog een geluk dat ie niet stuk is. Ik had wat hoofdpijn, probeerde een aspro bruis op te lossen in water… in een glas waar een grote barst in bleek te zitten, water kwam er net zo hard weer uitgelopen. Dweiltje…

Dus het wordt hoog tijd dat ik ons camperbed ga opzoeken, voordat ik nog méér brokken maak. 

Dag 2, zaterdag 11 september: Andernach – Zell. Gereden: 113 km.
Dit was de dag van: zóek de leuke camperplaats…

Het beloofde mooie weer kwam vanochtend, 22 graden en zonnig. Lekker nog wat aan de Rijn gezeten, onze achterburen blij gemaakt met zeker 8 uur stroom (we hadden er 4 euro ingegooid en dat bleek teveel, en de achterburen hingen niet aan de stroom, maar konden door hun stekker op nr. 1 in te pluggen toen wij van de stroom afgingen, gratis hun accu weer opladen)  Waarom niet, he? Wij hadden er voor betaald, nu hadden zij er nog wat aan.

Doel was Cochem, plaatsje bezoeken en eventueel overnachten. Van onze Belgische buurman op de camperplaats in Andernach hadden we gehoord, dat de voormalig camperplaats gesloten is. In Cochem aangekomen: ram-druk. Super veel mensen op de been en echt alle parkeerplaatsen vol, de plaatsen waar je met een camper mocht parkeren, maar ook de gewone parkeerplaatsen. De info in het CC gidsje klopt niet, GPS coördinaten leidden naar een parkeerplaats waar je betaald tot 19.00 uur mag staan, info is ook uit 2008. Daar stond 1 camper en de rest weer helemaal vol met auto’s. En misschien had de Belg op de vorige camperplaats gelijk, en zijn die camperplaatsen opgeofferd om daar een fietspad aan te kunnen leggen. (Aan de overkant, aan de Mosel-promenade). En het werd warm, en om nou te blijven zoeken naar een parkeerplek in zo’n super toeristisch stadje: we hadden er geen zin in. 
Even ergens gestopt voor plan B en er was een camperplaats in Alf die leuk klonk. Rustig, naast een zwembad, centrum 5 min. Daar aangekomen: wát een dooie boel. Geen kip aan het zwemmen, er stonden een paar campers, een caravan en een tent en het centrum op 5 min loopafstand: alleen als je in aardig tempo kan joggen wél, ja…. Het was een suffe plek, we wilden er niet blijven. We hebben daar dus alleen een broodje gegeten en toen weer door. Eén van de voordelen van camperen: als je ergens staat waar je het niet leuk vindt, is het je eigen schuld, want dan had je een stukje verder moeten rijden, he…. Die wielen onder je hutje zitten er niet voor niets 

We besloten naar de plek te rijden die ik voor dag 3 gepland had: 
Wohnmobilstellplatz “Romerquelle”, in Zell am Mosel. GPS: N 50.01614 E 7.17662 
Kosten: 6 euro per nacht, geld wordt bij je camper opgehaald. 
Geen sani en stroom, maar tip voor volgend jaar: vanaf maart 2011 komen er op de camping in Zell ook speciale voorzieningen voor campers, kosten gaan eveneens 6 euro bedragen en voor 2 euro extra kan je dan ook aan de stroom.

De rit hierheen was prachtig. We rijden deze trip steeds pal langs de moezel, op een weg die elke kronkel in de rivier volgt. Het uitzicht op wijngaarden en bergen en rivier is een mooie combi. Dit is echt genieten van elke km. 

Deze camperplaats is een super fijne plek om te staan. Ruim, je staat aan de Moezel, dus je kunt de boten voorbij zien varen. Er kwam hier vandaag een ijsco-kar het terrein op, heerlijk Italiaans ijs, 50 cent per bolletje. De bakker komt ook, elke dag om 8.30 uur ’s ochtends. Dus ook morgen (en overmorgen, want we blijven hier een extra dag) weer lekker verse broodjes.

Er is een zwembad naast de camperplaats, met een leuke bistro, waar we vanavond heerlijk en goedkoop gegeten hebben. Voor de rokende lezers: hier wordt, zoals in vele plaatsen in Duitsland en ook België, binnen gewoon gerookt in de horeca. Als je in die landen een etablissement hebt met beperkt aantal m2, zodat je inpandig geen rookruimte kan realiseren, wordt het rookverbod in die gevallen door de overheid beschouwd als oneerlijke concurrentie, en mogen de asbakken gewoon op tafel. Dus hier is het in de horeca heel anders dan in NL, wij volgen de Amerikanen en hoe zij daar mee omgaan. De Duitsers en de Belgen trekken hun eigen plan, en totdat er vanuit de EU een uniforme regelgeving gaat komen wat het rookverbod betreft, blijft dat wel zo. Wij vinden dat geweldig, veel beter dan weer eens achter de Amerikanen aan te lopen. Wil heeft zich tegoed gedaan aan een Thais buffet “(all you can eat” voor 9 euro), ik had een halve haan met friet en salade voor 7,50 euro. En ik heb voor het eerst een “Zeller Schwarze Katz” gedronken.

De geschiedenis van de “Zeller Schwarze Katz”, de wijn uit deze streek: In 1863 kwamen er 3 wijnhandelaren uit Aken naar Zell, om te proberen de beste wijn uit de streek te kopen. Er bleven na het wijnproeven 3 vaten over, waar zij geen keuze uit konden maken. Het verhaal gaat, dat de vrouw van de wijnboer met hun zwarte kat de wijnkelder in kwam. Deze kat sprong op één van de vaten, zette een hoge rug op en begon te blazen, om het vat te verdedigen. Waarop de 3 handelaren het eens waren: Dát vat kochten ze, dat moest wel goede wijn zijn – zo redeneerden ze - als die kat dat vat zo fel verdedigde. Zij kochten meteen ook alle vaten uit dezelfde wijngaardligging. Ik heb de Zeller Schwarze Katz vanavond geproefd, de droge variant, 2008, en ik kan beamen: Yep. ’t Is gruwelijk lekker spul.  Inmiddels 23.00 uur en alles in diepe rust hier.

Dag 3, Zondag 12 september 2010: Zell. Gereden: 10 meter. 
Vanochtend lekker uitgeslapen en op ons gemak ontbeten. De Belgen die vóór ons stonden vertrokken, dus we hebben de Crazy Horse een rijtje naar voren verplaatst, nu staan we op de eerste rang om de boten langs te zien varen. Tot 15.00 uur was het stralend weer en zaten we heerlijk naast de camper te relaxen met prachtig uitzicht op de Moezel. Ik heb er zelfs een kleurtje van gekregen. Mijn armen, maar ook mijn “glow-in-the-dark” beentjes zijn niet zo lichtgevend wit meer. Maar toen we naar het stadje liepen, sloeg het weer om, de wind stak op en het begon te regenen. Zell is een mooi oud stadje en je komt de Schwarze Katz echt overal tegen, op elke straathoek. Zij zijn overduidelijk trots op deze lekkere wijn.

Helaas ook bij terugkomst bij onze Crazy Horse regen. Het werd zelfs kil in de camper. Mooi moment overigens om de ringverwarming uit te testen, die doet het prima. De hele camper was binnen 5 minuten verwarmd!

Wij vonden deze camperplaats een heerlijke plek om een dagje extra te blijven. Maar morgen willen we weer verder, de Moezel volgen, de B53, tot onze volgende stopplek.  

Dag 4, Maandag 13 september 2010: Zell – Brauneberg. Gereden: 50 km.
Weg B53 gevolgd langs de Moezel en om 12.30 uur gearriveerd bij Wohnmobilstellplatz “Brauneberger Juffer”, Moselweinstrasse 101 in Brauneberg. 
GPS: N 49.90594 E 6.97716 
14 plaatsen en alle 14 bezet. Dus Wil is maar eens rond gaan vragen en bingo: een Brit zei dat ie over een half uur ging vertrekken, en dat we dus zijn plekje mochten gaan bezetten. (De Brit was overigens hoogst verbaasd dat wij geen fietsen bij ons hebben. Hoe kón dat nou,…. from HOLLAND and NO bikes ??) 
In de tussentijd moesten nog 2 andere campers onverrichterzake omkeren. Als je de foto van het uitzicht ziet, snap je wel waarom deze plek zo popi is: je hebt werkelijk schitterend uitzicht op de wijngaarden en de Moezel. 

Kosten zijn 7 euro inclusief stroom en water (als passant betaal je 0,50 cent voor 50 liter water, blijf je overnachten, zit water in de 7 euro inbegrepen.). Geld wordt bij je camper opgehaald.

Nog ff met de Brit gepraat, info ingewonnen voor als wij eens Engeland en Schotland willen gaan zien (over Schotland zei hij: de westkust alleen doen vóór mei en ná september, ivm de zwermen muggen) hem goede reis gewenst en toen konden wij op dat plekje gaan staan. Echt mazzel dus. 
Eén van de campers hier ging ff naar voren om water in te nemen, net toen er weer een camper kwam aanrijden. Die dacht dat dat plekje vrij was, dus die ging daar staan. Werd snel in den minne opgelost: de camper kon weer op zijn eigen plekje terug en de nieuwkomer is naast de officiële plaatsen gaan staan. Hij staat niemand in de weg, dus ik denk niet dat hij weggestuurd wordt. Later op de middag kwam er zelfs nog eentje naast staan. De mensen hier zijn vriendelijk en behulpzaam: voordat Wil de Brit sprak, die aangaf te gaan vertrekken, had Wil ook al van een Duitser de tip gekregen naast de bloembak te gaan staan, wat geen officiële plek is, maar waar je niemand in de weg staat.

Op 100 meter afstand is hier een bakker, een supermarkt en een restaurantje. Dus we hebben onze voorraad weer aan kunnen vullen en lekker gegeten bij Restaurant “Jufferblick”. Redelijke prijs: 3 gangen en beiden een karaf wijn voor 21 euro p.p.

Het is me deze vakantie nog niet gelukt om mee te liften op een internetverbinding. Hier vond ik er wel eentje, maar die is beveiligd. Maar als het goed is, hebben we op de plaats waar we morgen heen gaan (Wintrich), wel wifi, zit in de onvernachtingsprijs inbegrepen. 

Dag 5, Dinsdag 14 september 2010: Brauneberg – Wintrich. Gereden: 6 km.
Na een korte rit over de B53, aangekomen op Wohnmobil Stellplatz Wintrich. Moselstrasse. 
GPS: N 49.88407 E 6.95030 
Deze coördinaten kloppen, je gaat dan over de B53 en waar tomtom “bestemming bereikt” zegt, moet je van de B53 af en de secundaire weg op en de bordjes volgen. Met de coördinaten op de CC site zal je er ook wel komen, maar dan wil tomtom je over een K weg sturen. En wij wilden op de B53 blijven rijden, de Moezel volgend.

Dit is een grote camperplaats (90 plaatsen) aan de Moezel, beveiligd met slagboom. Je moet 7 euro inwerpen bij de automaat en dan mag je 24 uur staan. Wil je wat langer staan: instructies op het info bord volgen hoe je moet bijbetalen en een nieuwe uitrij-kaart kan krijgen. Het wijst allemaal zichzelf. De 7 euro is inclusief sani en stroom en wifi. Het netwerk is beveiligd, maar info over wachtwoord staat op info-board. Ik heb onze camperbuurman nog ff geholpen verbinding te krijgen, want op info board staat dat er een netwerk R en netwerk L is, en hij staat naast ons en wij krijgen beiden 2 verbindingen te zien, allebei R. Dus hij dacht dat ie alleen kon internetten als ie netwerk L zou zien. Maar nee, gewoon de code intikken die op het info-board staat, en je bent online.

Ik vind het heerlijk, halverwege de vakantie ff internetverbinding, werd blij van mail van onze zoon en kon forum online de groeten doen. 

Deze plek is ook weer met uitzicht op de Moezel, maar heel anders dan in Brauneberg. De plekken zelf zijn wel super: je camper staat op het grint en om te zitten is er een flink stuk gras. Ik heb n.a.v. vorig verslag veel vragen gekregen over camperplaatsen, of dat niet ongezellig is en veel minder leuk dan een camping. Nee, het is zeker niet ongezellig, het is gewoon anders dan een camping. Sommige camperplaatsen, daar sta je mooier en leuker (en goedkoper ook nog eens) dan op een camping. Alles is op loopafstand en ik ervaar het als gezellig, dat aan- en afrijden van campertjes. En zoals gister en vandaag: je plek is even ruim als dat je op een camping zou hebben. Volop genoeg privacy dus. Ik denk dat mensen die campings gewend zijn en nooit met een camper op pad geweest, een heel verkeerd beeld hebben van hoe het is als je kiest voor camperplaatsen. Had ik – altijd vouwwagen of caravan gewend – eerst ook, hoor. Dat ik dacht van: “ja zeg… ik ga toch niet ergens op beton of asfalt staan in een rijtje…” Je moet het ervaren hebben, denk ik. Op een foto kan je de sfeer gewoon niet gevat krijgen. 
Wij beginnen een duidelijke voorkeur voor camperplaatsen te ontwikkelen. Buiten het kostenplaatje veel voordelen: je staat vergeleken met een camping, veel dichter bij al het leuks wat er te zien is. (iemand met een caravan die op een camping staat, moet met de auto naar een stadje. Camperaars op een camperplaats hoeven maar 2 min. te lopen en zij zijn ook in het centrum van datzelfde stadje. ). Je hebt niet te maken met dat je op een bepaalde tijd weer weg moet zijn. Je hoeft je niet te gaan melden bij een receptie, je zet je hut gewoon ergens neer en afhankelijk van de info die er staat, wordt het geld bij je camper opgehaald of moet je dat in een envelopje ergens in een brievenbus doen. Of je moet bij de havenmeester betalen, in jachthaventjes bijvoorbeeld. Of er is een slagboom en je gooit een paar euro in de automaat. Je staat er met wat andere campers, mooi moment om praatje te maken en ervaringen uit te wisselen. En camperplaatsen zijn steeds weer anders, heel divers. Soms sta je inderdaad in vakken in een rijtje, soms op wondermooie plekken, pal aan een riviertje… En, in geval van langdurige regen: als je in die situatie op een camping staat met onverharde plaatsen: je camper weegt iets van 3500 kg, dus de kans dat je dan vast loopt is vrij grootl Hebben wij zelf ook al eens meegemaakt, dat we losgetrokken moesten worden ( zie archief, eerste Frankrijk-vakantie). Als je voor camperplaatsen kiest, in de landen waar dat kan, loop je dat risico niet.

Het weer wordt wel minder nu. Het is hier nog steeds 20 graden en droog, maar ’s avonds koelt het flink af en waar we overmorgen zijn, geeft weer.nl nog maar 18 graden en af en toe regen.

Voor de zekerheid hebben we hier een plekje gekozen waar de schotel werkt, dus als het vanavond koud wordt, dan gaan we gewoon knusjes wat t.v. kijken. Of een beetje surfen, de verbinding is redelijk tot goed te noemen. We hebben wel weer leuke mensen gesproken. 

Dag 6, Woensdag 15 september 2010: Wintrich. Gereden: 0 km. 
Lambaldag ingelast. Heerlijk uitgeslapen, lekker af en toe internetten. Dit is de eerste vakantie met deze camper dat we veel Nederlanders tegenkomen. Dus veel gesprekjes aangeknoopt over en weer, heel gezellig hier onderling. Gisteren trouwens weer een Brit gesproken en uitgevraagd over wat nou het probleem is met je lichten, als je in Engeland op de “verkeerde” kant van de weg rijdt. Want we lazen op diverse fora al over lampen gedeeltelijk afplakken. Ik snap nu waarom. Maar op de Ferry kan je blijkbaar “Beam benders” krijgen, en dan zijn je lampen niet langer storend.

Trip naar Engeland, Ierland, Schotland gaat zeker een keer plaatsvinden. Maar volgend jaar willen we graag eerst 3 weken, of misschien zelfs een hele maand, naar Spanje.( In de maand april, want in mei word ik 50 en dat wil ik graag vieren met onze vrienden) . Daar zijn we ook nog nooit geweest, en onze camperbuurman sprak er enthousiast over. We hebben ook info ingewonnen over zonnepanelen, want we willen toch graag wat meer armslag, om niet na een paar dagen al afhankelijk te zijn van aan de stroom hangen. 
We zijn erg blij dat andere camperaars die we spreken – mensen die heel wat meer jaren ervaring hebben dan wij - een bron van info blijken te zijn! 

Ah… en alle mensen die wij spreken hoeven niet meer te werken, en Wil moet nog 17 jaar… * zucht * Maar aan de andere kant: niet piepen, he. We hebben niks te klagen, we hebben nu al een camper en doen het met de vakantiedagen die we kunnen opnemen. . En al moeten we wel een planning hebben (omdat we steeds op een bepaalde datum weer thuis moeten zijn): dat doet niets af aan het vrije gevoel, dat het camperen ons geeft.

Vandaag was ik weer eens aangenaam verrast over hoe goed mijn hubbie mij kent en precies weet wat ik leuk vind: was ie naar de supermarkt hier gelopen, komt ie terug met een pakje sigaretten van het merk “Che”. Nog nóóit tegengekomen, maar wat zo leuk is: dat is voor mij echt jeugdsentiment. Die kop van Che Guevara op dat pakje, precies dezelfde afbeelding als de poster die eind jaren 70 boven mijn bed hing. 

We zijn vanavond het dorp ingelopen en bij een wijnhuis een lekker flesje droge witte wijn gaan proberen, bij Weingut Matthiashof. Het stik hier natuurlijk van de wijnhuizen en proeverijen. De B53 heet niet voor niets de “Mosel-Wein-strasse”, he,

De spreuk, gelezen bij deze wijnboer:

Seit langem gilt, und nicht im spass, 
der Spruch: In vino veritas. 
Es kommt die Wahrheit ausdem Wein, 
das Trinken kann nicht sündhaft sein. 
Drum klinge Glas an Glas 
In Vino Veritas.

Wijn was 12%, niet sterker dan andere wijnen, maarre… had op mij een sterke uitwerking, mijn beentjes voelden erg zwaar toen we weer terugliepen naar de camper, en ik heb anderhalve liter water gedronken om dat spul weer uit mijn systeem te krijgen.


Morgen ff kijken waar we nog heen willen. Het Moezeltripje was gaaf om te doen, maar morgen alweer aan de terugweg denken, he… 

Dag 7, Donderdag 16 september 2010: Wintrich – Aachen. Gereden: 182 km. 
Nog 2 dagen over, dus wat gaan we doen. Nog een stukje de Moezel afzakken of alweer naar boven. We besluiten naar Aken te gaan. Terechtgekomen bij de 
Camperplaats in Aken, Branderhofer Weg 11. GPS N 50.76165 E 6.10259 
Die coördinaten leiden je tot aan de weg naar de plaats toe, in de verte zie je het bordje camperplaats al. Deze camperplaats maakt deel uit van de “Top Platz” groep, we hebben hier ook een gidsje gekregen, met 63 camperplaatsen in Duitsland. In deze gids staan andere coördiaten voor deze plaats: N 50.4540 en E 06.110 Tip: NIET in je tomtom de straatnaam intypen, want nr. 11 kent ie niet en als je nr. 10 kiest, kom je er wel maar via een supersmal éénrichtingsverkeerweggetje. Ik prijs ons weer eens gelukkig met het stuurmanschap van hubbie, hoe goed hij overweg kan met de Crazy Horse en hoe goed hij de afstanden weet in te schatten.

Overnachten incl. stroom kost 14 euro. De plaatsen zijn bedoeld voor zowel campers als caravans, ze zijn heel ruim, 80 tot 100 m2! Mensen die met een tent reizen: daar is ook een veld voor, dan betaal je 10 euro per overnachting. Als de beheerder er niet is, kan je bij het info punt een envelop halen en daar de 14 euro in doen en in de brievenbus gooien. Je kenteken en nationaliteit kan je op de envelop noteren. Bij ons werd het geld bij de camper opgehaald.

Er staat hier een nieuw sani gebouw. Geweldig netjes en schoon! Douchen kost 1 euro, maar dan sta je ook in een schone douche 5 min. onder een heerlijk warme waterstraal. Toiletgebruik is gratis, en ook dat is schoon en netjes. Jezelf wassen aan de wasbak of de vaat doen: allemaal gratis en lekker warm water, hoor. Er is ook een broodjesservice: het gebouwtje vooraan de camperplaats. Daar komt ’s ochtends een bakker. Je kan er gewone broodjes, maar ook belegde broodjes en koffie krijgen.

Dit is echt een geweldige plek voor een bezoek aan het centrum van Aachen. Je kan erheen lopen (2,3 km, wandelroutebeschrijving ook hier verkrijgbaar) of je kan met de stadsbus (bushalte 400 m. lopen).

Het toeval wilde, dat het in Aachen van 16 tot 19 september “Open-air in der city” was, muziek en kleinkunst. We hebben een paar bandjes horen spelen, en ik had me toch in Aachen Centrum in ene zomaar gratis en voor niets 2 stoere bodyguards om me heen, die bereid waren hun leven te geven om mij te beschermen! . 

Waarin KLEINkunst GROOT kan zijn: dat waren de “Auffallend Grosse Männer”, kleinkunst zonder woorden, maar met een giga grote humor-factor. Zij pikten kleine mensjes eruit, gingen daar omheen staan en je voelde je echt ineens een VIP-met-ultieme-bescherming”, echt waar. Het was heel vermakelijk, de interactie met het publiek. 

Morgen zijn we weer op Nederlandse bodem, we sluiten deze korte vakantie af met een dagje Valkenburg. Die stadscamping/camperplaats is duur, maar wel slechts 500 meter van het centrum verwijderd, dus toch wel de moeite waard. 

Dag 8, Vrijdag 17 september 2010: Aachen - Valkenburg. Gereden: 30 km. 
Om 12.30 uur aangekomen bij Stadscamping Den Driesch, Heunsbergerweg 1 in Valkenburg 
GPS coördinaten: N 50.86039 E 5.83151 
Als je het bordje “Camping Den Driesch linksaf” ziet: doorrijden tot aan de rotonde en dan keren, want het is een smalle weg naar boven met een hele scherpe bocht aan het begin, als je van die kant komt. Dus gewoon 1 km doorrijden en bij de rotonde draaien en dan rechts het weggetje indraaien. Overnachting incl stroom: 25,50. Douchen kost 0,70 voor 5 min. Wij ervaren dat als duur, de camperplaatsen zijn ook niet denderend, maar we staan wel op het beton met de camper, stukje gras ervoor, en het belangrijkste: het is maar een paar min. lopen naar het centrum. Maar we moeten toch melding maken van de fruitbomen. Wij staan op plaats D1, daar krijgen we niks op ons dak. Maar 3 plekken verder, D4, is een camperplaats onder een appelboom, daar liggen – ik heb ze geteld – 30 zware appels op de grond. Je zal ze maar op het dak van je camper krijgen he… Wil heeft daarover ook gesproken met de receptie. Reactie was: “Tja, mensen willen schaduw, he.” Ja, dát kan ik snappen, maar er zijn tig boomsoorten, niet fruitdragend., die evenveel schaduw genereren, hoor… dus dat vind ik echt een non-argument. Als deze boom niet al zijn vruchten had geworpen – de boom waar onder wij staan ziet er leeg uit - hadden wij hier echt niet gaan staan, hoor. Wij komen hier nóóit meer terug! O, en ik wil ook ff melden dat meerdere van de zogenaamde “camperplaatsen” bedolven liggen onder de peren die uit de fruitbomen gevallen zijn. en dat zijn echt zware peren! Ik wil ook dat hubbie op CC contact deze info zet. En als deze plek email heeft, wil ik daar gráág een toelichting op geven! Want deze plek staat wel in CC contact gids, he? Ik ben echt geen klager. En ik wil niet lullig doen, maar hier betaal je 50 cent voor een hard broodje, huh…

Maar ondanks de tegenvallende plek, vanmiddag lekker naar het stadje gekuierd, Toeristje-spelen. Valkenburg is nog precies zoals ik me van vroeger herinner: super toeristisch, veel terrasjes en veel mensen op de been. We spraken de eigenaar van een hotelletje hier - hij had het hotel overgenomen van zijn ouders – en hij vertelde ons waar die hele cultuur van “zimmer-frei/kamer te huur” aan de rand van Valkenburg vandaan komt: In de 19e eeuw kwamen de welgestelde Hollanders vakantie houden in het Zuiden van Limburg. Geweldig Maar de minder welgestelden wilden dat ook, en die reisden dan op de bonnefooi hierheen en klopten gewoon ergens bij een inwoner van Valkenburg aan, of ze daar konden overnachten.

Wil heeft vanavond gekookt, we hadden helemaal geen zin om uit eten te gaan. Hier is overigens wel een Brasserie: “De zachte Gee” en een snackbar op de camping. En in het stadje zelf natuurlijk keuze te over, als je uit wilt gaan eten. Tip: als je op deze camping staat, kan je in Valkenburg lekkerder en goedkoper eten dan hier op de camping, hoor… Maar wij hadden gewoon zin om lekker in de camper ons potje te koken. Gezelli, macaroni met Goulash en worteltjes, en een lekker rood glas wijn erbij… ’s avonds nog gezellig zitten kletsen en daarna een film gekeken.

En zo eindigt deze korte vakantie morgen weer met de rit naar huis. Volgend weekend nog ons eerste Campertreffen (in Manderveen), daarna gaat de Crazy Horse op stal. We hebben weer volop genoten. We zijn sinds aanschaf 41 dagen weggeweest en hebben in totaal 6.900 Km gereden. Geen slecht begin 

Voor wie de moed en de tijd had dit relaas te lezen: aarzel vooral niet om ons gastenboek te tekenen